





































سلام بر حسین و اربعینش، سلام بر اربعین و زائرانش! و سلام بر اندوه های دل آنان که به
سوغات بر مزار کشتگان، عشق بردند و به مویه نشستند. به شوق زیارت صحن و سرای جان
فزایت، اربعین شهادتت را به سوگ می نشینیم، یا حسین!
اشک امان نمی دهد. شیعه بعد از چهل روز حزن و اندوه، اینک در روز اربعین داغ دلش تازه شده است. شعر محتشم را باز می خواند:«گویا عزای اشرف اولاد آدم است…» علم ها هنوز در کوچه ها برپا هستند. پرچم های روضه در گوشه و کنار شهر دیده می شوند. به یاد روزی که سخت ترین روز برای آدم و عالم بود، شیعه آتش می گیرد.
ایمان قادری خرمشهر
حضرت عشق در قلب خانه زد و قلب اعضا و جوارح را با خودش همراه کرد و به این گونه پیاده روی اربعین شکل گرفت. کاش من به فدای تو می شدم حسین (ع). چشمانم، قلبم، دست هایم قول می دهند که عزت و شرف را از تو بیاموزند و به عزاداری تو افتخار کنند.
ما به عشق تو در این راه آمده ایم و تا تو هستی در این راه می مانیم. رنج ها و سختی ها فدای یک لحظه دیدن گنبد طلایی ات.
حسین اهوازی اهواز